இரவுப்பயணம்

கவிழக் காத்திருக்கும்

இரவுக்குள்

அடங்கியிருக்கும்

எதிர்பார்ப்புகள்

ஊடலும் கூடலும்

கூடல் நிமித்தமான ஊடலுமாய்!!!

முன்னிரவின்

இதழ் ஒற்றலில்

துவங்கி

பின்னிரவின்

இமை ஓரத்துக்

கண்ணீரென

இடைப்பட்ட 

பயணத்தின்

நினைவுகள் யாவும்

தூரத்துத்

தேநீர் கடையில்

ஒலிக்கும்

நடுநிசி

இசைக்கோப்புகளின்

பல பல்லவிகளில்

இடைச்சொருகலாய்

நீண்ட நெடும் 

இரவுப்பயணத்தின்

ஒப்பந்தங்கள் யாவும்

முத்தங்கள் கொண்டே 

கையெழுத்தாகின்றன..

வரவு செலவுக்

கணக்கில்

காதல் மிகுந்த 

காமமும் 

காமம் மிகுந்த 

காதலும்!!!

எழுதித்தீராதது

உனக்கும் எனக்குமான 

உணர்வுகள்

சில வரி சிலாகிப்புக்குள்

அடங்கிப்போக

மறுதலிக்கின்றன...

சேர்த்து வைத்த

காதலும் காமமும்

எழுதிவிடின்

இளைத்திடுமோ???

எழுதித் தீர்த்திடவே

தேடியலைகிறேன்..

பாரம் ஏற்றுவதில்மட்டுமே

குறியாய் இருக்கின்றன..

அகத்திணையில்..

கிட்டாத வார்த்தைகளை

எட்டாத்தொலைவு வரை

தேடிச் சென்றும்

இல்லாமல் திரும்பிவருதல்

ஏமாற்றமில்லை!!!

கொஞ்சமாய் வீட்டு ஞாபகம்

கையை உதறிவிட்டு
ஓடும் குழந்தையாய்

திசை மறந்து

ஓடிசெல்கின்றன நினைவுகள்

கடிகார முட்களைப் போல்

துரத்திப் பிடித்தபடி ஒன்றும்

விட்டு விலகியபடி மற்றொன்றும்

கடந்து செல்லும் மனிதர்களில்

யாரோ ஒருவரின்

ஏதோ ஒரு சாயலோடு

சில நிகழ்வுகள் சில நினைவுகள்

பிடித்த பாட்டை முணுமுணுப்பதுபோல்

நாள்முழுதும் நீங்காமல்

இருபது நிமிட

தொலைப்பேசுதலில்

என் தூரத்து உலகிற்கும்

எனக்குமான இடைவெளியை

நிரப்பப் போராடும்

அம்மாக்களும் அம்மாச்சியும்..

நண்பனின் முகநூல் பக்கத்தின்

பழைய நாட்குறிப்பிலிருந்து

புதிதாய் பகிரப்பட்ட

ஒற்றைப் புகைப்படமுமே 

இழந்தவற்றிற்கான
ஒற்றைப்பருக்கை இழப்பீடு...

பார்த்து பேசிச்சிரிக்க

பழகிய மனிதரில்லாமல் 

ஏங்கித்தவிக்கையில்..

அரற்றல்

அடைத்த கதவுகளின்

இந்தப்புரத்தில்

ஒரு இருண்ட பாலைவனம்

அதில்

அழுந்தப் புதைக்கப்பட்ட வலிகள்

வடிகால் தேடும் முயற்சியில்

இதற்கென என்றின்றி

எதற்கென வேணினும்

பெருகக் காத்திருக்கும்

கண்ணீரும்

நடுநிசித் தேடல்களில்

ஏமாறித் திரும்பி வந்த

வெறுங்கையும்

நித்தம் ஒரு பொருள் சொல்லி

வெறுப்பை விழுங்க வைக்க

பழுப்பேறிய நாட்களின்

மூடுபனித் துயரமென

ஊடலும் கூடலுமான  நினைவுகள்

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்

என்னை உடைக்கும் வேளையில்

சலனமற்றத் தனிமையின்

பெருங்குரல் அரற்றலின்

எதிரொலியாய்

கழுத்தையிறுக்கும் பயம்

சோறுண்ண உயிர்வாழ

நீ நிறைந்திருக்கும்

தூரத்துக் கனவுகள் மட்டுமே

ஊக்கமாய்

நனவின் உணர்வுகள்

நலிந்துபோய் நான்..

உயிருணர்ந்த மொழி

தமிழெழுத்தில்
ஒரேழுத்து குறைவதை
உன் இன்மை உணர்த்திச்சென்றது..

என் எழுத்தில்
உயிர்மட்டும் குறைவதாய்
என் கவிதை இடித்துரைத்தது...

"நீ" அருகிலின்றி
என் தமிழ் மட்டும்
உயிருணர்ந்து இசைத்திடுமோ?? 

என் அம்மா எழுதியதாய்..

புது நெல்லும் புது நாத்தும்
பசும்மஞ்சள் பசுஞ்சாணம்
புடிச்சு வெச்ச பிள்ளையாரும்

தாத்தன் கொண்டுவந்த
பொங்கச்சீர் பானையும்
வேம்பும் ஆவரம்பூவும்
சேர்த்து கட்டிவெச்ச காப்பும்

கணு பார்த்து வாங்கிவெச்ச
இருசோடி செங்கரும்பும்
செம்மண் கரைகட்டி
பச்சரிசி கோலமிட்டு
சீரமைச்ச வாசலும்

உன்ன காணாமத் தேடுதடி
என் கண்ணாணக்  கண்ணம்மா
விடியலும் கூடத்தான்
கொஞ்சம் மங்கலாய்க்
காணுதடி


வீடு நிறைக்க
சொந்தமிருந்தும்
விருந்தோம்ப பந்தமிருந்தும்
கைக்கெட்டா தூரத்திலே
கனவுபோல் நீயிருக்க

வெறிச்சோடியிருக்கும் வீட்டுக்குள்ள
பொங்கலென்ன தீவுளி என்ன
வருஷத்துக்கு ஒருமுறை
நீ வரும் நாளுக்காக
நித்தம் நித்தம்
காத்திருக்கேன்..

சந்திக்கும் வரையில்..

முடிந்தவரை இறுக்கிக்கோர்த்தும் 

நழுவிச்சென்ற விரல்களை 

மீண்டும் இழுத்துக்கொள்ள 

ஏனோ முடியவில்லை 

பிரிந்துசெல்கையில்  இட்ட 

முத்திரையின் அழுத்தம் கூடியது..

உன் இதழ்களாலும் 

என் கன்னத்தின் 

கண்ணீர் வரிகளாலும்..

அறையெங்கும் கலைக்கமுடியாதபடி
உன் அடையாளங்கள்..
அழுக்குப் போர்வைகூட
உன் ஸ்பரிசம் தொட்டதால்
அருகிலேயே..

சாயம் ஏறிய
தேநீர் கோப்பைக்கும் தெரியும்
பசலை படர்ந்ததால்
அவை தீண்டதகாதன
ஆகிவிட்டதை..

போதாக்குறைக்கு
இந்த நெட்டை மரங்கள் வேறு..
மொட்டையாய் நின்று
என் தனிமைக்கு
பாரம் ஏற்றி...

மறுமுறை உன்னைக்
காணும் வரையிலும்
இரவுகள் விடியாமற்
போகக்கடவது!!!

கேட்கும் வரங்களெல்லாம்
கிடைக்கின்றனவோ
இட்ட சாபம் மட்டும்
பலித்திட??

மறுபடியும்
நாட்காட்டியும்
நானும் மட்டும்!!!