மணல் மணலா கோர்த்து வச்சு
மணி மணியா அலங்கரிச்சு
மயிலிறகு படுக்கையிட்டு
தகப்பன் கோட்டை ஒன்னு கட்டி வைக்க
வெள்ளெருக்கு நாரெடுத்து
பாட்டன் அரைஞாண் கொடி செய்ய
தங்கத்துல காதுக்கு
தாத்தன் குண்டுமணி தோடு செய்ய
வெள்ளி கொலுசெடுத்து
மாமன் தான் சீர் வைக்க
சொந்தம் அத்தனையும்
கைக்குள்ள முடிஞ்சுகொள்ள
அந்த நிலவே உசிர் கொண்டு
மகளாக எம்மடியில் உதிச்சாளே!
அவ உருட்டும் விழியாலே
உலகத்த சுழல வச்சா
பொக்க வாய் சிரிப்பாலே
காலத்த உறைய வச்சா!
அந்த நிலவத்தான் காட்டி
சோறூட்ட காத்திருக்கேன்
அவ மழலை மொழி கேட்க
நானுந்தான் தவங்கெடக்கேன்!!!
இரவுகளின்
காதலி நான்
ஒளியின் ஆர்பரிப்பு
அடங்கிப் போன
மீளா இரவுக்காக
காத்திருக்கும்
காதலி நான்
உறங்கும் காதலன்
தோள் சாய்ந்து
உறங்காமல்
இருளை சூல் கொண்ட
இரவின் காதலி நான்
ஆயிரம் கனவுகளின்
ஒற்றை ஊன்றுகோல்
ஆயிரம் ஏமாற்றங்களின்
ஒற்றை ஆறுதல்
சப்தங்களும்
நயன பாஷகைளும்
அற்றுப் போன நிலையில்
விடை தெரியா
கடிதங்களின்
உணர்வுகளுடன் சல்லாபிக்கும்
இரவின் ஒருதலைக்
காதலி நான்!!!
சில நினைவுகள்
இரவுகளின்
சில நிமிடங்களைக்
கடன் வாங்கிக்கொள்கின்றன..
பிடித்த வரிகளுக்கிடையில்
லயித்த நொடிகள்
தூக்கம் களைத்துச்
செல்ல
கணத்த இதயத்துடன்
கவிதைக் காடுகளுக்குள்ளே
இரவின் உலாவல்
நிகழ்ந்தேறிக்கொண்டிருக்கிறது!!!
