Jan 6, 2014

கொஞ்சமாய் வீட்டு ஞாபகம்


கையை உதறிவிட்டு
ஓடும் குழந்தையாய்
திசை மறந்து
ஓடிசெல்கின்றன நினைவுகள்
கடிகார முட்களைப் போல்
துரத்திப் பிடித்தபடி ஒன்றும்
விட்டு விலகியபடி மற்றொன்றும்

கடந்து செல்லும் மனிதர்களில்
யாரோ ஒருவரின்
ஏதோ ஒரு சாயலோடு
சில நிகழ்வுகள் சில நினைவுகள்
பிடித்த பாட்டை முணுமுணுப்பதுபோல்
நாள்முழுதும் நீங்காமல்


இருபது நிமிட
தொலைப்பேசுதலில்
என் தூரத்து உலகிற்கும்
எனக்குமான இடைவெளியை
நிரப்பப் போராடும்
அம்மாக்களும் அம்மாச்சியும்..

நண்பனின் முகநூல் பக்கத்தின்
பழைய நாட்குறிப்பிலிருந்து
புதிதாய் பகிரப்பட்ட
ஒற்றைப் புகைப்படமுமே 

இழந்தவற்றிற்கான
ஒற்றைப்பருக்கை இழப்பீடு...
பார்த்து பேசிச்சிரிக்க
பழகிய மனிதரில்லாமல் 
ஏங்கித்தவிக்கையில்..


Nov 19, 2013

அரற்றல்


அடைத்த கதவுகளின்
இந்தப்புரத்தில்
ஒரு இருண்ட பாலைவனம்
அதில்
அழுந்தப் புதைக்கப்பட்ட வலிகள்
வடிகால் தேடும் முயற்சியில்

இதற்கென என்றின்றி
எதற்கென வேணினும்
பெருகக் காத்திருக்கும்
கண்ணீரும்

நடுநிசித் தேடல்களில்
ஏமாறித் திரும்பி வந்த
வெறுங்கையும்
நித்தம் ஒரு பொருள் சொல்லி
வெறுப்பை விழுங்க வைக்க

பழுப்பேறிய நாட்களின்
மூடுபனித் துயரமென
ஊடலும் கூடலுமான  நினைவுகள்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
என்னை உடைக்கும் வேளையில்

சலனமற்றத் தனிமையின்
பெருங்குரல் அரற்றலின்
எதிரொலியாய்
கழுத்தையிறுக்கும் பயம்

சோறுண்ண உயிர்வாழ
நீ நிறைந்திருக்கும்
தூரத்துக் கனவுகள் மட்டுமே
ஊக்கமாய்
நனவின் உணர்வுகள்
நலிந்துபோய் நான்..


Jan 29, 2013

உயிருணர்ந்த மொழி

தமிழெழுத்தில்
ஒரேழுத்து குறைவதை
உன் இன்மை உணர்த்திச்சென்றது..

என் எழுத்தில்
உயிர்மட்டும் குறைவதாய்
என் கவிதை இடித்துரைத்தது...

"நீ" அருகிலின்றி
என் தமிழ் மட்டும்
உயிருணர்ந்து இசைத்திடுமோ?? 

Jan 13, 2013

என் அம்மா எழுதியதாய்..


புது நெல்லும் புது நாத்தும்
பசும்மஞ்சள் பசுஞ்சாணம்
புடிச்சு வெச்ச பிள்ளையாரும்

தாத்தன் கொண்டுவந்த
பொங்கச்சீர் பானையும்
வேம்பும் ஆவரம்பூவும்
சேர்த்து கட்டிவெச்ச காப்பும்

கணு பார்த்து வாங்கிவெச்ச
இருசோடி செங்கரும்பும்
செம்மண் கரைகட்டி
பச்சரிசி கோலமிட்டு
சீரமைச்ச வாசலும்

உன்ன காணாமத் தேடுதடி
என் கண்ணாணக்  கண்ணம்மா
விடியலும் கூடத்தான்
கொஞ்சம் மங்கலாய்க்
காணுதடி


வீடு நிறைக்க
சொந்தமிருந்தும்
விருந்தோம்ப பந்தமிருந்தும்
கைக்கெட்டா தூரத்திலே
கனவுபோல் நீயிருக்க

வெறிச்சோடியிருக்கும் வீட்டுக்குள்ள
பொங்கலென்ன தீவுளி என்ன
வருஷத்துக்கு ஒருமுறை
நீ வரும் நாளுக்காக
நித்தம் நித்தம்
காத்திருக்கேன்..


Jan 6, 2013

சந்திக்கும் வரையில்..


முடிந்தவரை இறுக்கிக்கோர்த்தும் 
நழுவிச்சென்ற விரல்களை 
மீண்டும் இழுத்துக்கொள்ள 
ஏனோ முடியவில்லை 

பிரிந்துசெல்கையில்  இட்ட 
முத்திரையின் அழுத்தம் கூடியது..
உன் இதழ்களாலும் 
என் கன்னத்தின் 
கண்ணீர் வரிகளாலும்..


அறையெங்கும் கலைக்கமுடியாதபடி
உன் அடையாளங்கள்..
அழுக்குப் போர்வைகூட
உன் ஸ்பரிசம் தொட்டதால்
அருகிலேயே..

சாயம் ஏறிய
தேநீர் கோப்பைக்கும் தெரியும்
பசலை படர்ந்ததால்
அவை தீண்டதகாதன
ஆகிவிட்டதை..

போதாக்குறைக்கு
இந்த நெட்டை மரங்கள் வேறு..
மொட்டையாய் நின்று
என் தனிமைக்கு
பாரம் ஏற்றி...

மறுமுறை உன்னைக்
காணும் வரையிலும்
இரவுகள் விடியாமற்
போகக்கடவது!!!

கேட்கும் வரங்களெல்லாம்
கிடைக்கின்றனவோ
இட்ட சாபம் மட்டும்
பலித்திட??

மறுபடியும்
நாட்காட்டியும்
நானும் மட்டும்!!!


Oct 18, 2012

கைகோர்த்த கனவுகள்

மீண்டும் மீண்டும்
படித்துவிட்டு
நாணுகிறேன்
முதல் கடிதத்தின்
வரிகளை மடித்தபடி...

தினமும் எண்ணிக்கையில்
நாள் ஒன்று குறைகிறது
கனவுகளை விகிதாசார முறையில்
நனவாக்கியபடி

தோழி செல்லமாய்
சலித்துக்கொள்கிறாள்
இன்னும் இருபது நாட்கள்
எனை பொறுக்க  வேண்டுமென..

அதரங்களின் ஓரத்தில்
தொக்கி நிற்கும் சிரிப்பே
சொல்லிடுமாம்
என் மூளை உலாவ சென்றிருப்பதை

நித்தமும் பரிகசிகிறாள்
ஏதேனும் சொல்லிச்சொல்லி
போடி... உனக்கென்ன புரியும்
என் கன்னத்து செங்காந்தள் பற்றி ??

இதோ அதோ என்று
நெருங்கியும்
தூரமாய் நிற்கும் நாளுக்காய்
 காத்திருக்கிறேன் கண்மூடி..

May 19, 2012

வசந்தம் வந்ததோ!!!



தூரத்தில் எங்கோ ஆலயத்தில்
மணி இருமுறை அடித்து
நிசப்தம் கலைத்துச் செல்கிறது..

பூட்டிய இருட்டறைக்குள்
இறுக மூடியக் கண்களுக்குள் மட்டும்
கலர் கலராய்க் கீற்றுக்கோடுகள்

காத்திருத்தல் தவம் முடித்த கனவுகள்
விடியலை ஒத்திப்போட்டபடியே
ஒவ்வொரு நிறமாய் வேடிக்கைக்காட்ட..

எனக்கு மட்டும் கேட்கும்படியாய்
என் காதருகில் வீனைத்தந்திகள் 
மதுவந்தி மீட்டி மயக்க...

கண்ணாமூச்சி காட்டிய பட்டாம்பூச்சி ஒன்று
முத்தாய்ப்பாய் முத்தமிட்டுச் சென்றது
வசந்தம் வந்த கதையை பறைசாற்றி.. !!!